'Ik houd van het dagelijks kruis'

Geschreven door: Milenko van der Staal | Gepubliceerd: maandag 8 augustus 2011

Bernt Stadven

    • Bernt Stadven is geboren 6 juli 1931 in Åfjord in Noorwegen
    • getrouwd met Liv Sandvik, met wie hij acht kinderen heeft
    • was gedurende plm. 40 jaren hoofd Bouwzaken in Akershus in de gemeente Ski
    • heeft vanaf 1992 de leiding in de gemeente Oslo/Follo
     

Vanaf het moment dat hij op 18-jarige leeftijd God op zijn Woord ging geloven heeft de nu 80 jaar oude Bernt Stadven een vast geloof gehad dat het mogelijk is om volmaakt te worden door Jezus te volgen in zijn  voetsporen.

Deze zomer waren enkele duizenden vrienden vanuit de hele wereld aanwezig op het 80ste verjaardagsfeest van deze getrouwe man op het conferentieoord Brunstad. Hierboven kun je fragmenten zien en horen van wat de jubilaris zelf en enkele andere aanwezigen op het hart lag.

Als jongen onderging Bernt Stadven krachtige invloed van de zendingskringen waartoe zijn familie behoorde. Al op jonge leeftijd ervoer hij dat God in hem werkte, en bij zijn confirmatie besloot hij een godvruchtig leven te leiden.

De Heilige Geest ontvangen door gehoorzaamheid

Toen hij 18 jaar was brak er opwekking uit, en Stadven verlangde naar de doop met de Heilige Geest. Een hele maand lang bad hij hierom, zonder dat er iets gebeurde. Totdat hij voelde dat hij hardop moest bidden op een bindstond. Hij was eigenlijk helemaal niet zo vrijmoedig, maar toch was hij gehoorzaam aan deze drang en bad, zoals hij zelf beschrijft, een dor en droog gebed. Meteen ervoer hij een fysieke kracht die zijn lichaam doorstroomde, alsof hij onder hoogspanning stond. Er staat in Handelingen 12:5 dat God zijn Geest geeft aan hen die Hem gehoorzaam zijn, en dat heeft Stadven die dag duidelijk ervaren.
‘Die ene gehoorzame daad om hardop te bidden was genoeg om de kracht van de Heilige Geest te krijgen,’ vertelt Stadven, ‘en sindsdien heeft die kracht me nooit meer verlaten!’

Geloof in wat geschreven staat

Stadven kreeg een levendige interesse in Gods Woord en begon ijverig in de Bijbel te lezen. Er vielen hem drie dingen speciaal op: dat er veel staat over persoonlijke overwinning op de zonde, dat wij volmaakt moeten zijn zoals onze hemelse Vader volmaakt is, en dat wij geroepen zijn om Jezus’  voetsporen te volgen. Dit is erg opzienbarend, en als dit letterlijk genomen wordt heeft het veel gevolgen voor een mensenleven.

‘Ik ben nooit een twijfelaar geweest,’ stelt Stadven. ‘Ik heb een vast geloof gehad, zolang ik me kan herinneren.’
Dat betekent ook dat hij God op zijn Woord nam. Stadven begon te vertellen over zijn geloof, maar dat werd niet gewaardeerd. Hij werd er op gewezen dat hij nog jong was en dat er ook zoiets bestaat als hoogmoed!

Een vrouw, die vele jaren actief was geweest in het zendingswerk, hoorde wat Stadven zei over persoonlijke overwinning. ‘Ja, dat heb ik ook geloofd toen ik nog jong en enthousiast was, maar levenservaring toont aan dat het niet mogelijk is’, zei ze, en ze wees op ‘het werk van Golgota’, waar Jezus ‘voor ons overwonnen heeft’. Niet bepaald bemoedigend voor een ijverige jongere, maar Stadven verkoos liever te geloven in wat hij in Gods Woord had gelezen.

In de praktijk ontdekte Stadven echter dat het moeilijk is om volkomen overwinning te krijgen, speciaal om gedachten te vermijden waarvan hij wist dat ze niet in overeenstemming waren met Gods woord. Ook merkte hij dat hij dingen kon zeggen en doen waarvan hij later besefte dat ze niet naar Gods wil waren. ‘Wij zondigen dagelijks in gedachten, woorden en daden,’ hoorde hij vaak in de kerk. Zou het dan altijd zo moeten blijven? Zou er dan niemand zijn die zo’n overwinningsleven had als in de Bijbel staat beschreven?

Contact met geestverwanten

Stadven vervulde zijn militaire dienstplicht bij de marine, en tijdens de opleiding in Stavanger ontmoette hij een jonge man die hem uitnodigde voor een christelijke samenkomst. Het bleek dat hij was terechtgekomen bij de ‘vrienden’ van  Brunstad Christian Church (toen nog zonder officiële naam), en tijdens zijn allereerste samenkomst in de gemeente hoorde Stadven eindelijk het evangelie over overwinning op alle zonde. Er werd duidelijk uitgelegd dat verzoeking geen zonde is, maar een gelegenheid om de strijd op te nemen tegen het verkeerde.
Plotseling kreeg Stadven door dat de gedachten waar hij mee worstelde verzoekingen waren, en door die te weerstaan leidde hij dus een overwinningsleven! De verhouding met Jezus werd helemaal nieuw: in plaats van Jezus als schuldoffer te hebben, werd Hij een voorbeeld dat nagevolgd kan worden om tot overwinning op de zonde te komen, precies zoals Stadven had gelezen!

In de gemeente vond Stadven zijn geestelijk thuis. Hier hoorde hij niet alleen het evangelie van overwinning op de zonde en Jezus’  voetsporen volgen, maar leerde hij ook mensen kennen die dit in de praktijk beleefden. Het resultaat was een ongekende gemeenschap.

Christendom is persoonlijke herschepping

Stadven begon meteen te getuigen en te spreken over dit leven. Hij sprak ook over een krachteloos, passief christendom, dat Jezus liever als schuldoffer beschouwt dan als voorbeeld om na te volgen. Dat wordt een christendom zonder strijd tegen de zonde in je eigen leven, en daarmee probeert men God een plaats te geven naast de wereld en de eigen begeerten. Maar niemand kan twee heren dienen, staat er in de Bijbel – en Stadven begreep dat christendom inhoudt je leven helemaal aan God overgeven, in gedachten, woorden en daden. Christendom is strijd tegen de zonde in onze menselijke natuur en daarmee herschepping naar het beeld van Jezus (Gal. 2:20).

Echtgenote met hetzelfde geloof en enthousiasme

Bernt Stadven vond zijn grote liefde in Liv Sandvik uit Horten. Liv is een kleinkind van Johan Oscar Smith, de grondlegger van de gemeente. Zij groeide op in een gezin waar Gods Woord centraal stond. Samen deelden ze hun geloof en hun enthousiasme en ze leken als voor elkaar geschapen.
‘We waren erg verliefd toen we ons verloofden, maar ik kan jullie verzekeren dat dit is toegenomen!’ Dit bekrachtigde hij na meer dan 50 jaar huwelijk, dat hij beschrijft als ‘een dans op rozen’. Niet omdat alles zonder beproevingen en uitdagingen was gegaan, maar op grond van hun liefde voor elkaar en hun onwankelbaar geloof in God.
Kort na het huwelijk verhuisde het paar naar Kråkstad, dicht bij Oslo. In Oslo woonde Sigurd Bratlie, een van de centrale evangelisten en apostelen van de gemeente. Bratlie werd erg belangrijk in het leven van Stadven. Zijn verkondiging was vooral helder en duidelijk, en was tot grote hulp. Beiden kregen een hechte vertrouwensband voor heel hun leven.

Toch zendeling geworden

In het begin van de jaren ’50 bestond BCC alleen uit Scandinavische gemeenten. In de decennia daarop beleefde de gemeente een enorme groei, eerst in Europa en daarna in alle werelddelen. Stadven was opgegroeid in zendingskringen, en al op jonge leeftijd wilde hij als zendeling naar Afrika. Dat is niet gebeurd, maar op latere leeftijd is Stadven wel in de allerhoogste mate een medewerker van Christus geworden, en hij heeft de meeste gemeenten in tientallen landen over de hele wereld bezocht om het evangelie te verkondigen. Hij had zijn dagelijkse werk als hoofd Bouwzaken van de gemeente Ski, waar hij veel overuren maakte om vrije dagen op te sparen zodat hij kon reizen.

Stadven heeft altijd veel van de mensen gehouden en is geïnteresseerd in hun verlossing. Jezus spreekt erover om dagelijks je kruis op je te nemen, ofwel de strijd op te nemen tegen de zonde in je eigen natuur en deze te doden. Stadven wist dat dit de boodschap was die mensen uit de zonde kon leiden naar goddelijke natuur, want dat was immers het leven dat hij zelf leefde.

Extra enthousiast over geest van openbaring

Als hij mensen het evangelie verkondigt of met hen hierover spreekt, is Stadven echt in zijn element. De jaren door is hij op talloze bijeenkomsten geweest, bij mensen thuis, op samenkomsten in verschillende gemeenten en op grote internationale conferenties, waar iedere aanwezige  de geest van openbaring ervoer en waar Gods Woord helder en duidelijk werd voor iedereen.
Stadven: ‘Om te kunnen werken is de geest van openbaring afhankelijk van reinheid en ontvankelijkheid. Als wij graag willen luisteren, dan kunnen de Schriften voor ons geopend worden.’

Stadven heeft wat hij de jaren door heeft verkondigd ook zelf geleefd en in praktijk gebracht, en geniet daardoor veel vertrouwen en respect in de gemeente. Zijn spreken is eenvoudig en duidelijk en gegrond op de Bijbel, Gods Woord. Hij heeft een speciaal contact met de jeugd, en het gebeurt niet zelden dat de woonkamer bij de Stadvens vol zit met jonge mensen. Op conferenties over de hele wereld is de jeugd vaak rondom Stadven te vinden, ook buiten de officiële samenkomsten om, en ze luisteren aandachtig als hij Bijbelstudies met ze houdt.

Trouw in allerlei omstandigheden

Brunstad Christian Church heeft ook moeilijke tijden doorstaan, toen verschillende leden iets anders wilden en onrust en wantrouwen teweegbrachten jegens degenen die verantwoordelijkheid droegen. Door zich strikt aan Gods Woord te houden en ver te blijven van kwaadsprekerij en kritiek ging Stadven in deze perioden door met het opbouwen van de gemeente, met dezelfde leer en dezelfde geest als vanaf het begin. Toen de leider van de gemeente, Sigurd Bratlie, aan het einde van zijn leven zwak werd, was het heel natuurlijk dat Bernt Stadven in 1992 de leiding in de gemeente Oslo/Follo overnam, en hij heeft de conferenties geleid op Brunstad, het hoofdcentrum van de gemeente.
Het is bijzonder versterkend en vertrouwenwekkend voor de vrienden om de gemeenschap en het vertrouwen te zien tussen Stadven en Kåre J. Smith, de tegenwoordige leider van de gemeente, en andere broeders en zusters die verantwoordelijkheid dragen. De gemeente gaat verder in het spoor van de Bijbel, en God stelt mensen aan naarmate hun trouw en vertrouwen groeit: ‘Hij heeft zowel apostelen als profeten gegeven, zowel evangelisten als herders en leraars, om de heiligen toe te rusten tot dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van Christus …’ Ef. 4:11-12.

Zelf overwinning op de zonde ervaren

Terugkijkend op zijn leven vertelt Stadven dat hij eens van een zendelinge had gehoord dat levenservaring uitwijst dat ‘persoonlijke overwinning op de zonde niet mogelijk is.’ Hij verkoos toen te geloven in Gods Woord, en werd naar de gemeente geleid, waar hij het evangelie hoorde om Jezus, die geen zonde gedaan heeft, in zijn voetsporen te volgen. Zelf was hij tot een heel andere conclusie gekomen: levenservaring wijst uit dat God je door gehoorzaamheid en trouw alle kracht geeft om een leven in overwinning te leiden, in gedachten, woorden en daden!

Getuige van het kruis in het dagelijks leven

‘Ik houd van het dagelijks kruis, al sinds ik op jeugdige leeftijd dit evangelie te horen kreeg!’ Stadven staat op de Paasconferentie 2011 voor een volle zaal met 7.000 mensen en voor enkele duizenden die meekijken via het eigen TV-kanaal van de gemeente. Het is muisstil in de zaal. Als deze man spreekt over het kruis, is het de moeite waard om te luisteren, want dit is het leven dat hij geleefd heeft, het zijn woorden met inhoud. ‘Het woord van het kruis is een scherp woord tegen zonde en onreinheid, maar vol van troost en hoop voor wie God willen dienen en uit hun zonden willen komen, zowel voor wie pas begonnen zijn op deze weg als voor wie al verder gekomen zijn.’ Het zijn woorden van een herder, een profeet en een leraar. Het is zijn leven.

Luister naar het persoonlijk getuigenis van Bernt Stadven.