Sigurd Bratlie - een apostel van God

Sigurd Bratlie - een apostel van God

Geschreven door: Trond Eivind Johnsen | Plaats: Oslo, Noorwegen | Gepubliceerd: zondag 2 september 2012

De begrafenis van de kleermaker Sigurd Bratlie in 1996, was de grootste sinds de dood van koning Olav.

Sigurd Bratlie stond niet bekend als een begaafd spreker noch als  een groot schrijver. Hij was ook geen echte charismatische leider.

Evengoed waren er 3300 vrienden uit de hele wereld op zijn begrafenis. Dus wat was zo bijzonder aan deze kleermaker?

Het begin

Sigurd Bratlie werd geboren in juli 1905 op Bratlie gård (Bratlie boerderij) in Nordstrand - Oslo. Hij groeide op in een christelijk gezin en op 9-jarige leeftijd gaf hij zijn leven aan God.

Er gingen zes jaren voorbij. Sigurd  studeerde aan de Otto Treiders Handelsschool, toen plotseling zijn leven een onverwachte wending kreeg.

Via een klasgenoot kwam Sigurd in contact met Edwin Bekkevold, de voorganger van de gemeente in Oslo en daarmee ook met Brunstad Christian Church.

“Toen ik begreep wat er verkondigd werd heb ik geen moment geaarzeld”, vertelde Bratlie 35 jaar later. Hij had het doel in  zijn leven gevonden.

Hier ontmoette Bratlie veel mensen die veel voor hem zouden betekenen, onder andere Johan Oscar Smith en Elias Aslaksen. Met hen kon hij tot diep in de nacht zitten praten, om hulp te krijgen voor zijn persoonlijke leven als christen. En op die manier ontwikkelde hij zich vele jaren; stil en rustig.

 

Dienend. Dankbaar. Trouw.

Bratlie was een bescheiden man die bijzonder blij was met de verkondiging van Johan Oscar Smith,  de openbaringen over ” Christus geopenbaard in het vlees” en “het lichaam van Christus”.  Hij werd zo enthousiast dat hij de rest van zijn leven gebruikt heeft om die waarheden in zijn eigen leven in praktijk te brengen en ze aan anderen te verkondigen.

En juist dit was zo opmerkelijk bij Bratlie: hij bracht de waarheden in zijn eigen leven in praktijk. Op deze manier kon hij spreken over thema's zoals Jezus navolgen in zijn dood, en zijn eigen leven was er een getuigenis van. Dit was het hoofddoel zijn hele leven lang en daarom zorgde hij er ook voor dat de volgende Bijbeltekst  aan de muur van de zaal van de gemeente in Oslo hing: “Zie toe op uzelf en op de leer, volhard in deze dingen; want door dit te doen zult gij zowel uzelf als hen, die u horen, behouden” (1 Timotheus 4:16).

Iets anders dat Bratlie kenmerkte was zijn oprechte zorg over een lichtvaardige verkondiging zodat  de “vergeving van zonden” veranderde in “permissie tot zonden”  en daar streed hij zijn hele leven tegen zowel in zijn verkondiging als in zijn geschriften.

Verankerd in Gods woord

Sigurd Bratlie vroeg ook vaak: “heb je een woord van God voor wat je doet? Als je iets doet of iets zegt dat gebaseerd is op een woord van God kun je niet dwalen. Zelfs een dwaas verdwaalt niet op deze heilige weg”Jesaja 35:8. Daarom gebruikte hij heel vaak Gods eigen woorden als hem gevraagd werd om zijn mening in een zaak, en zo kon hij alle mensen tot hulp zijn, ongeacht cultuur of levenssituatie. En dan was hij het niet die met de eer ging strijken, hij had hen alleen maar verteld uit Gods Woord.

“Ik preek niet, ik breng slechts Gods Woord naar voren”,  kon hij vanaf het podium zeggen.

Christus het Hoofd

“Sigurd Bratlie maakt zichzelf onzichtbaar als hij Gods woord spreekt. De toehoorders zullen Jezus Christus en het leven van Christus zien” zei Elias Aslaksen over Bratlie op zijn 70e verjaardag.

Om ieder persoonlijk  te verbinden met het hoofd, Jezus Christus, was van cruciaal belang voor Bratlie. Zo zouden allen die hij door zijn leven en eenvoudige verkondiging tot de gemeente geleid had, ook de gelegenheid hebben om geestelijke mensen te worden met een directe verbinding met Christus. Hij wenste dat allen God persoonlijk zouden ervaren, en daarom verkondigde hij het evangelie zo eenvoudig mogelijk, zodat de gewone man van de straat het ook kon begrijpen.

Zending - alles doe ik voor het evangelie!

In 1975 schreef Bratlie  een brief vanuit een  huis met gevelbekleding van schelpen dat stond tussen het Andesgebergte en de kust van Stille Oceaan in Chili. Hier had hij een week gewoond bij een Poolse familie die hij beschreef  als extra godvruchtig, maar toen Bratlie naar huis reisde verloor hij het contact en het lukte hem niet om hen terug te vinden.

25 jaar later waren Andreas Schneider en Kjetil Evensen in Chili en evangeliseerden daar. Ze zongen uit het liedboek van de gemeente, toen een Chileense man plotseling naar hen toekwam en vroeg waar deze liederen vandaan kwamen “ik heb thuis veel cassettes met die liederen”, vertelde de Chileen.
“Mijn ouders kregen bezoek van een Noor die Bratlie heette, hij logeerde bij ons. Ik heb25 jaar lang gezocht naar iemand die hem kent.

Zo evangeliseerde Bratlie. Hoorde hij van iemand met een ziel die naar naar waarheid zocht ergens in de wereld, dan duurde het niet lang of hij ging naar die persoon op reis - al woonde deze als eenling ergens afgelegen in een vreemd land.

En zijn zendingswerk gaf resultaten. De één na de ander werd gegrepen doordat hij de uitstraling van Christus’  heerlijkheid ervoer en door het eenvoudige levengevende woord. En Bratlie stopte niet als de mensen zich bekeerd hadden: hij werkte verder “om ieder mens  in Christus volmaakt te doen zijn” Kol.1:28 zoals ook Paulus zelf deed.

Zo reisde Bratlie eerst in heel Noorwegen, Denemarken en Zweden, daarna in heel Europa, voor hij tenslotte de hele wereld rondreisde over  alle continenten van de wereld.

In 1976 overleed  Elias Aslaksen , en Bratlie nam de leiding van de gemeente over. Deze dienst vervulde hij tot zijn dood.

Gevangen in Bagdad

Niet velen in het Noorse land hadden van de naam “Sigurd Bratlie” gehoord voor de herfst van 1978. Onverwachts zou  deze rustige, stille man veel aandacht krijgen van de Noorse pers en de regering.

Tijdens een christelijke samenkomst in Bagdad dook de Irakese politie op en arresteerde Bratlie en de andere aanwezigen. Er werd niets gemeld aan de Noorse autoriteiten, maar na een paar dagen, toen Bratlie niet op de afgesproken tijd gearriveerd was in Egypte, meldde zijn vrouw zijn vermissing. Er ging een hele maand overheen voor de Noorse autoriteiten te weten kwamen dat de Noorse kleermaker Bratlie gearresteerd en gevangen gezet was in Irak, op verdenking van deelname  aan geheime activiteiten,  gericht tegen de veiligheid van de staat.

Sigurd Bratlie verbleef 143 dagen in de gevangenis, van november 1978 tot Pasen 1979. Velen in de regering hebben hard gewerkt om Bratlie vrij te krijgen, waaronder minister van buitenlandse zaken, Knut Frydenlund, staatssecretaris Thorvald Stoltenberg en Yvonne Huslid. (Laatstgenoemde reisde naar Bagdad en ontmoette Saddam Hussein persoonlijk om er voor te zorgen dat Bratlie en de andere gevangenen bevrijd werden).  In een Irakese gevangenis te zitten was geen grapje voor een 73 jaar oude man met een zwakke gezondheid.

Dan staat er…: “alle dingen werken mee ten goede voor hen die God liefhebben”Dat moet op de proef gesteld worden. Het maakt niet uit wat voor omstandigheden je krijgt in je leven. Het is duidelijk dat je in veel ergere situaties kunt komen dan de gevangenis en wat daar allemaal was. Dat is helder. Het dagelijkse leven kent vele harde situaties, zei Sigurd Bratlie in zijn eerste toespraak nadat hij vrijgelaten was uit de Irakese gevangenis.

Conclusie

“Hij is een apostel van God”. Aksel J. Smith twijfelde niet aan de conclusie die hij kon trekken over zijn trouwe broeder en mede-arbeider Sigurd Bratlie op zijn 90e verjaardag. Er waren 75 jaren verstreken sinds Bratlie in de gemeente kwam, en waar hij die keer van getuigde – dat God hem zou vervolmaken tot dienstbetoon – kon Smith nu bevestigen; zijn leven getuigde ervan. De dienst van Bratlie als apostel was van grote betekenis geweest voor de groei en de ontwikkeling van de gemeente.

Een half jaar later ontsliep deze hoog geachte en geliefde man, en liet duizenden dankbare mensen na.

De uitvaartdienst vond plaats op 31 januari 1996 op het conferentieoord van de gemeente, Brunstad, en ca. 3300 mensen, namen waardig afscheid van een persoon die zo veel betekend had – ja, van betekenis voor de eeuwigheid geweest was - voor hen.

Litteratur van Sigurd Bratlie:"Genade in Jezus Christus"