Een alternatieve zendingsreis

Een alternatieve zendingsreis

Geschreven door: Harald Kronstad | Plaats: Drammen, Noorwegen | Gepubliceerd: dinsdag 15 november 2011

Deze keer waren we niet in Afrika of in andere verre windstreken. Nee, we waren hier in ons eigen land (Noorwegen, red.) tijdens een heel gewone busreis…

“Ik geloof ook in God, en ik bid elke avond mijn avondgebed. En dat al van jongs af aan.”

"Ja, is het niet heerlijk om in Jezus te geloven?” zeg ik, en verheug me met haar.

De mevrouw naast mij op deze lange busreis heeft mij al een heleboel van haar leven verteld. Ze is in de zestig en over een paar maanden gaat ze met pensioen, iets waar ze zich op verheugt.

“Leest u ook in de Bijbel?” vraag ik.

“Nee, dat doe ik niet. Vindt u dat ik dat zou moeten doen?”

“Ja, ik geloof dat het u goed zou doen en u een houvast zou geven in uw bestaan. De Bijbel is een fantastisch boek en het geeft ons echte hulp en richting voor ons leven. Het heeft mij een geweldige hulp en zegen in mijn leven gebracht!”

“Ons leven is zo verschillend,” zegt ze. “U hebt een vrouw en kinderen, maar ik heb geen kinderen gekregen. Ik ben twee keer eerder getrouwd geweest, en ik was het, die beide huwelijken liet ontbinden. Ik heb wel een goede verstandhouding behouden met mijn ex-en, maar ik heb heel veel spijt van alle verdriet en pijn die ik andere mensen heb aangedaan.” Er is een erkennende geest in wat zij zegt, en ik heb sterk het gevoel dat het oprecht gemeend is.

“Ik kan niet echt zeggen dat ik bang voor de dood ben, maar ik ben wel wat gespannen hoe God mij zal aannemen,” gaat ze door.

“Op een bepaalde manier kan ik dat begrijpen, maar het komt er op aan om dit in orde te maken nu terwijl u leeft. Eigenlijk kunt u het vandaag nog in orde maken.”

“Meent u dat?”

Ik pak de Bijbel uit mijn tas en zoek de woorden van Paulus op in Rom. 10:9-10: “Want indien gij met uw mond belijdt, dat Jezus Heer is, en met uw hart gelooft, dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult gij behouden worden; want met het hart gelooft men tot gerechtigheid en met de mond belijdt men tot behoudenis.”
Ze luistert graag, en de hoopvolle woorden ontroeren ons.

“Weet u wat? Ik geloof niet dat u ver van het koninkrijk der hemelen vandaan bent.” Ik merk dat er iets zekers en overtuigends over mij komt.

“Waarom gelooft u dat?”

“U zit hier nu toch,” zeg ik, “en ik heb genade gekregen om het koninkrijk van de hemel en het eeuwige leven in mijn binnenste te krijgen.” De woorden komen recht uit mijn hart, en ik merk hoe een stroom van dankbaarheid voor Gods goedheid in mij opwelt.

“Dat is waar,” zegt zij.

“Neem Jezus aan als heer in uw leven en leef de rest van uw leven voor Hem. Het hoeft niet lang te duren voor u zekerheid krijgt over uw eeuwigheid en over hoe God u zal aannemen! Denk aan de misdadiger die samen met Jezus werd gekruisigd, die zijn zonde erkende en om Jezus’ hulp vroeg. Na dit gesprek van een paar seconden daar aan het kruis, belooft Jezus hem immers dat hij in het paradijs zal komen. Zo kunt u het ook hebben, en u heeft niet zo’n lange bedenktijd nodig als u merkt dat God in uw hart werkt.”

“Ik heb zin om met u samen in de hemel te zijn in de hele eeuwigheid,” zeg ik.
“Dat heb ik ook echt!” antwoordt zij.
“Ik heb veel gekregen om over na te denken,” gaat ze verder.
“Weet u wat? Ik zal u beloven om in dit boek te gaan lezen.” Ze wijst op mijn Bijbel.
“Maar u moet mij ook iets beloven.”

“Wat dan?”

“U moet beloven om voor mij te bidden!” zegt ze.

We zijn beiden ontroerd en bewogen als we een paar minuten later uit de bus stappen. Een vriend komt haar tegemoet, en zij vraagt mij om hem te groeten en ondertussen zegt ze bedachtzaam tegen hem: “We hebben vanavond veel om over te praten.”

“Zoekt de Here, terwijl Hij Zich laat vinden; roept Hem aan, terwijl Hij nabij is. De goddeloze verlate zijn weg en de ongerechtige man zijn gedachten en hij bekere zich tot de Here, dan zal Hij Zich over hem ontfermen – en tot onze God, want Hij vergeeft veelvuldig.” Jesaja 55:6-7.