Maaltijd zonder voedsel

Maaltijd zonder voedsel

Geschreven door: Heidi Watz Vedvik | Gepubliceerd: dinsdag 11 december 2012

“Gij hebt veel gezaaid, maar weinig binnengehaald; gij hebt gegeten, maar zonder dat gij verzadigd werdt; gij hebt gedronken, maar zonder dat gij voldaan werdt; gij hebt u gekleed, maar zonder dat gij warm werdt; en wie zich voor loon verhuurde, ontving zijn loon in een doorboorde buidel.” (Hag. 1: 6)

Feit is dat ik nooit tevreden word. Dus gebruik ik tijd en krachten om te bereiken wat ik wil. Ik offer mijn ziel in de jacht op wat ik wil hebben. Wanneer ik het voor elkaar krijg, ben ik blij en een ogenblik is mijn leven perfect. Dan blaas ik uit en neem mijn gemak ervan.

Het genot is van korte duur. Het wordt saai. Rusteloos. Wat gebeurt er verder? Ik moet meer hebben. Het lichaam heeft al lang de maaltijd verteerd die me zoveel tijd heeft gekost om het klaar te maken. Nu heb ik opnieuw honger naar iets dat mij tevreden kan stellen.
Dus was het weer een maaltijd zonder voedsel.

Wat gebeurt er verder?

“maar wie gedronken heeft van het water, dat Ik hem zal geven, zal geen dorst krijgen in eeuwigheid, maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden tot een fontein van water, dat springt ten eeuwigen leven.” (Joh. 4,14)

God wil mij ook iets te drinken geven; een boodschap die mij rust zal brengen.
Ik kan gehoorzaam zijn aan zijn gebod, Gods wil doen in plaats van mijn eigen wil. Dan hoef ik niet meer iets anders, iets beters te zoeken en dan blijft de inzinking die zo vaak opduikt, als ik zelf mijn bestaan wil verbeteren, mij bespaard. Het water van God verzadigt mij op een heel andere manier; ik ervaar liefde, rust en blijdschap, dankbaarheid voor wat ik heb. “...een fontein van water, dat springt ten eeuwigen leven.” Dit water maakt een eind aan mijn eeuwige jacht naar elke keer iets nieuws om mij mee te verzadigen. Ik zal nooit meer dorst hebben.

Dan hoef ik niet langer iets anders, iets beters te zoeken.