Christendom: meer dan rituelen

Christendom: meer dan rituelen

Geschreven door: Elise Davatz | Plaats: Sonnmatt, Sveits | Gepubliceerd: dinsdag 15 maart 2011

‘God heeft de zorg voor mijn toekomstplannen op zich genomen, ik hoef mij dus geen zorgen meer te maken!’

Marianne Zinsli vertelt. Er heerst een warme sfeer in de geriefelijke kamer met gedempte verlichting. We ontmoeten de 30 jarige in een kleine plaats op het platteland in het Noordoosten van Zwitserland. Zij heeft ongeveer tien jaar geleden Brunstad Christian Church leren kennen.

Haar leven was volmaakt. Haar droombaan als lerares was werkelijkheid geworden en ze had veel vrienden. Haar familie ondersteunde haar en in geval van nood kon ze op hen rekenen. Ze was levenlustig en betrokken bij vrijwilligerswerk in de maatschappij. Haar leven was zinvol en ze had alles ...

...behalve God. Jazeker, ze kende wel de mis en rituelen. Maar een persoonlijk leven met God? Dat was iets wat Marianne niet kende.

‘Kan ik aan de verwachtingen van mijn vrienden en familie voldoen?  Is er een leven na de dood?’

Ik wist wel dat er een God was ergens ver weg, maar wij spraken daar nooit over. Dat leek niet zo belangrijk.

Ze wilde haar leven perfect plannen en merkte toen dat ze zorgen kreeg.
‘Kan ik aan de verwachtingen van mijn vrienden en familie voldoen? Zal ik ‘de grote liefde’ vinden? Is er een leven na de dood?

Ze leerde de Brunstad Christian Church kennen door een kennis van school. Het begon met nieuwsgierigheid, wat overging in belangstelling, en nu is het haar leven.

Het begon met nieuwsgierigheid, en nu is het haar leven.

‘Ik heb geen druk gevoeld toen ik Brunstad Christian Church leerde kennen. Wat ik ervoer was levensvreugde en hoop. Het maakte indruk op me om te zien hoe de mensen met elkaar omgaan. Niemand had eisen of verwachtingen van de anderen. Het was alsof er iets zwaars van mij afviel en ik eindelijk oog kreeg voor wat er in mijn leven ontbrak.

Een hoofdstuk uit de bijbel (Psalm 23) is haar sindsdien heel duidelijk geworden en is haar ook daarna tot hulp geweest:

De Here is mijn herder, mij ontbreekt niets; Hij doet mij neerliggen in grazige weiden; Hij voert mij aan rustige wateren; Hij verkwikt mijn ziel. Hij leidt mij in de rechte sporen om zijns naams wil.
Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt bij mij; uw stok en uw staf, die vertroosten mij.
Gij richt voor mij een dis aan voor de ogen van wie mij benauwen; Gij zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over. Ja, heil en goedertierenheid zullen mij volgen al de dagen van mijn leven; ik zal in het huis des Heren verblijven tot in lengte van dagen
.

God en zijn Woord zijn voor haar in het leven van alledag natuurlijke metgezellen geworden. De samenkomsten en activiteiten van Brunstad Christian Church zijn voor haar een bron van kracht en blijdschap.
‘We kunnen ons leven inzetten voor God. Eigen plannen en ideeën kunnen we aan Hem overlaten. Zo krijg ik hulp in mijn eigen leven en krijg ik zoveel om door te geven aan anderen!’

Marianne voelt nu dat ze in een veilige haven is beland.
‘Ik wil mijn leven gebruiken om Gods wil te doen. Zo word ik steeds gelukkiger.’

Ze dacht dat haar leven volmaakt was. Maar het werd nog beter.