Zien, horen EN doen

Zien, horen EN doen

Geschreven door: Michelle Dokken | Plaats: Oklahoma, VS | Gepubliceerd: maandag 1 januari 0001

Heb jij het gevoel dat je iets mist in je leven als christen? Merk je dat je behoefte niet wordt bevredigd door de verkondiging in christelijke bijeenkomsten? 

Maak kennis met Kristen, 23 jaar oud uit Tulsa in Oklahoma, USA. Zij ervoer hetzelfde voordat ze het evangelie hoorde dat haar leven veranderde. Als ik op een middag bij haar op bezoek ben, heb ik gelegenheid voor een gesprek met Kristen. Ze lijkt  een typisch Amerikaanse vrouw, gemakkelijk, aardig en vriendelijk met een goed gevoel voor humor, maar als zij mij meer vertelt over haar leven, dan wordt duidelijk dat zij verre van “typisch” is.

Een verlangen naar meer

Ik merkte dat ik naar de kerk moest gaan, maar dat ontwikkelde zich altijd tot een sociale gebeurtenis…Ik wilde graag dat het meer zou zijn.

Kristen is enig kind en kreeg een goede opvoeding van haar christelijke ouders. Maar als tiener voelde zij  duidelijk  een diepere, geestelijke behoefte, waaraan niet werd voldaan  in de kerken die zij bezocht. De boodschap en godsdienst  ervoer zij grotendeels  als onecht en oppervlakkig, en zij weigerde daar deel van uit te maken. “Ik merkte dat ik naar de kerk moest gaan, maar dat ontwikkelde zich altijd tot een sociale gebeurtenis,” legt ze uit. “Het was nooit ernstig, en ik wilde graag dat het meer zou zijn, maar ik wist niet beter.”

Kristen merkte ook dat godsdienst verwarrend was. Op een plaats werd de gemeente verzocht om de hand in de lucht te steken als ze geloofden dat ze naar de hemel zouden gaan. “Ik heb nooit mijn hand op durven steken,” herinnert Kristen zich, “ik was er nooit zeker van.” De rest van de gemeente was tevreden met de redenering dat ze naar de hemel zouden gaan als ze Jezus in hun hart lieten, en in Hem geloofden. Maar Kristen voelde dat dat niet genoeg was.

Ik voelde mij een buitenstaander en ik begon te twijfelen of ik wel écht een christen was

Een keerpunt

Tijdens haar  middelbare schoolperiode,  kreeg Kristen  moeilijkheden in haar persoonlijke leven, en ze verhuisde naar familie in Texas. Ze bezocht samen met een ander meisje tijdens een weekend, een grote christelijke conferentie die heel anders was dan ze verwachtte. “Ik voelde mij een buitenstaander en ik begon te twijfelen of ik wel écht een christen was, omdat ik mij niet zo kon gedragen als de anderen deden. De focus lag vooral op uiterlijke emoties, waarvan ik vond dat ze erg onecht en oppervlakkig waren.”  Kristen is ernstig als zij zich herinnert hoe onbehagelijk en verward zij zich voelde tijdens zulke evenementen omdat ze geen duidelijke antwoorden kreeg op haar vragen.

Is het mogelijk om de zonde te overwinnen?

Deze ervaringen zorgden ervoor dat  Kristen, die een verlangen had naar een leven dat God behaagt, in de Bijbel ging zoeken naar antwoorden op haar vragen. Wat ze las maakte diepe indruk op haar. “Door in Gods Woord te lezen, werden de dingen helder voor mij, niet door naar de kerk te gaan,” vertelt Kristin. Eén vers vond weerklank in haar hart: “Want indien wij opzettelijk zondigen, nadat wij tot erkentenis der waarheid gekomen zijn, blijft er geen offer voor de zonden meer over…” (Hebreeën 10:26) “Ik merkte dat ik niet meer kon zondigen omdat ik wist dat God Zijn genade dan zou terugtrekken.” Haar stem is ernstig en zeker als zij uitlegt:  “Dat maakte mij ijverig, want het was een overtuigend vers, maar ik wist toen nog niet dat het mogelijk was om de zonde volkomen te overwinnen.”

Op de eerste samenkomst hoorde ik dat elke gedachte die opkomt, belangrijk is.

Niet lang daarna werd Kristen voorgesteld aan een familie van Brunstad Christian Church, en ze begon hun samenkomsten te bezoeken. “Dat was een nieuwe belevenis voor mij; de nadruk lag niet op het maken van een grote show; er was diepte en oprechtheid, ik voelde mij aangetrokken. Op de eerste samenkomst hoorde ik dat elke gedachte die opkomt, belangrijk is. De boodschap over het in de dood brengen van de zonde in onze menselijke natuur, was helemaal nieuw.”

Ze bezocht de samenkomsten regelmatig en werd goede vrienden met de plaatselijke leden. Maar ze moet toegeven dat ze niet direct tot het leven kwam, waar ze zo naar verlangde: “De eerste twee jaren hoorde ik het evangelie, maar nam ik het niet ernstig genoeg. Ik kreeg kennis van de manier van leven, maar in plaats van het toe te passen dacht ik dat het voldoende was om het te begrijpen.”

Een nieuwe kijk op het leven

Nadat Kristen getrouwd was  en een baby kreeg, kreeg ze grote behoefte aan het evangelie dat ze gehoord had omdat ze moeite had met het opgeven van haar tijd en vrije tijd voor haar kleine jongen. “Een goede vriend van Brunstad Christian Chruch vertelde mij dat ze hetzelfde had meegemaakt toen ze een kind kreeg. Haar bemoedigende woorden hebben mij geholpen,” zegt Kristen dankbaar. “Dit gesprek heeft iets in mij doen ontwaken waardoor ik inzag dat mijn eigen zonden het moeilijk maken voor mij, ik begon te zien hoe egoïstisch ik was.”

Ik ging inzien dat het mijn eigen zonde was die het mij lastig maakte

Kristen zag in dat ze nooit zou groeien tot een discipel, zonder erkenning van zonden als egoïsme, en zonder te bidden tot God om hulp om te overwinnen. Haar dagelijkse omstandigheden op haar werk of thuis bij haar zoon kregen een nieuwe betekenis, ze blikt een moment terug. “Dat was het verschil tussen het begrijpen en het naleven van het evangelie,” concludeert ze. “Ik keek terug en kon mij veel vergelijkbare situaties herinneren, maar in plaats van te strijden tegen gedachten van ontevredenheid vond ik alleen maar excuses voor mijzelf. Toen ik begon te begrijpen dat ik dat kon overwinnen, gaf dat mij hoop zodat ik het in de toekomst anders kon doen – ik kon veranderen!”

Deze strijd, tegen haar eigen, zondige natuur, bracht Kristen ware vrijheid: “Toen ik dit zag, veranderde mijn kijk op het leven,” legt ze enthousiast uit. “Het evangelie werd een zegen en hielp mij in te zien hoeveel blijdschap er kan komen als je trouw strijdt”

Het veranderde mijn kijk op het leven

Kristen’s zoon loopt voorbij, schreeuwend en lachend in zijn spel, Kristen glimlacht. Ik zie duidelijk de vrede en het geluk, die zij heeft gekregen door haar besluit om trouw te leven naar het evangelie dat zij heeft gehoord. Als we afscheid nemen, besluit ze haar verhaal:

“Ik denk er elke dag aan, hoe dankbaar ik ben voor wat God in mijn leven heeft gedaan. De kans om mijzelf te verloochenen en mijn hele leven aan God te geven, en tegelijk zo’n roeping delen met anderen die  hetzelfde doel hebben, is  de grootste zegen die ik heb ontvangen.”