De eerste en de tweede dood en het eeuwige leven

De eerste en de tweede dood en het eeuwige leven

Geschreven door: Christoph Matulke | Plaats: Duitsland | Gepubliceerd: vrijdag 29 juli 2011

Er bestaat een wereld die onzichtbaar is voor onze ogen, een wereld die ons waarnemingsvermogen te boven gaat. Maar deze wereld is onvergankelijk en daarom veel reëler dan de zichtbare!

"’t Is Gods plan je in te wijden in ’t geheimenis van zijn raad; Hij riep jou voordat de aarde was gegrond!" zingen we in een lied in Wegen van de Heer. Dus er bestaat een ‘geheimenis’: een wereld die onzichtbaar is voor onze ogen, en die ons waarnemingsvermogen te boven gaat. Maar deze wereld is onvergankelijk en daarom veel reëler dan de zichtbare wereld!
Stel dat je schatten kon verwerven die in deze wereld betekenis zouden hebben, zou dat niet interessant zijn? Zou dat niet belangrijk zijn?

Sterven is als het uitdoven van een nachtlampje in de morgenschemering!

De eerste dood. De Schrift spreekt over de eeuwigheid, en over de eerste en de tweede dood. Met de eerste dood wordt de lichamelijke dood bedoeld, het overgaan uit deze zichtbare wereld naar de voor onze zintuigen onzichtbare wereld. Sterven is als het uitdoven van een nachtlampje in de morgenschemering! Met de aanbrekende dag treed je een veel grotere dimensie binnen dan het beperkte licht van een nachtlampje.

Jezus zegt bijvoorbeeld: "Wees niet bevreesd voor hen die wel het lichaam doden, maar de ziel niet kunnen doden; wees veeleer bevreesd voor Hem die beide, ziel en lichaam, kan verderven in de hel" (Matteüs 10:28). In de Openbaring staat over de tweede dood, dat dit de poel van vuur is.

Gehenna. In veel vertalingen wordt  voor de hel ook het woord ‘Gehenna’ gebruikt. Dat was een afvalplaats bij Jeruzalem, waar altijd vuur brandde en waar het afval zijn definitieve bestemming kreeg. Zoals staat in Openbaring 20:14-15 zal het gaan aan het einde van dit tijdperk op de jongste dag:  ‘En de dood en het dodenrijk werden in de poel des vuurs geworpen. Dat is de tweede dood: de poel des vuurs. En wanneer iemand niet bevonden werd geschreven te zijn in het boek des levens, werd hij geworpen in de poel des vuurs.’

Jouw roeping. Maar het is niet jouw roeping om op de vuilnisbelt te belanden, maar je nu te laten vormen voor de taken in de toekomstige wereld. Wie het zijn die in de poel des vuurs terecht komen, dat kunnen we lezen in Openbaring 19:20, 20:10 en 21:8: o.a. de Antichrist en zij van wie de naam niet bevonden wordt geschreven te zijn in het boek des levens.

Het is als bij een timmerman die bijvoorbeeld een mooie kast heeft gemaakt, en dan alle spaanders, alle zaagsel en houtafval bij elkaar veegt en in de kachel gooit. Met dat afval kan men niets meer beginnen. En de kast krijgt zijn eigenlijke bestemming als hij de werkplaats verlaten heeft.

Onze tijd op aarde is niets anders dan onze opleidings- en vormingstijd

Onze tijd op aarde. Wij kunnen ons leven op deze wereld ook vergelijken met de kast van de timmerman. Onze tijd op aarde is niets anders dan onze opleidings- en vormingstijd voor de komende eeuwige taken, die voor ons zijn bereid.

Er staat in de Bijbel dat God al voor de grondlegging van deze wereld werken (of taken) voor deze tijd heeft voorbereid en ons daarvoor heeft geschapen (Efeziërs 2:10). Als wij deze werken uitvoeren krijgen wij nu al deel aan de eeuwigheid. Dan worden we eeuwigheidsmensen.

 

Redding van de tweede dood

Het loon dat de zonde geeft, is de dood, schrijft Paulus in hoofdstuk 6 van zijn brief aan de Romeinen,
maar de genade die God schenkt, is het eeuwige leven in Christus Jezus, onze Here.
Daarvoor is Jezus dus naar de aarde gekomen: om ons te redden van die dood, het eeuwige verderf. En voor allen die aan Jezus gehoorzaam zijn, is Hij een oorzaak van eeuwig heil geworden (Hebreeën 5:9). Daarom hoeft niemand die in Jezus Christus gelooft, bang te zijn voor de dood.

De rover aan het kruis. Dit zien we immers ook duidelijk aan wat Jezus in de laatste uren van zijn leven aan het kruis zei tegen de ene misdadiger die berouw toonde: dat hij nog op dezelfde dag met Hem in het paradijs zou zijn. De man had niet eens tijd gehad om al zijn misdaden in orde te maken. Zo groot is Gods liefde voor de mensen!

Gebruik je leven. Hoeveel heerlijker wordt het voor jou als je na een eerlijke bekering je leven gaat opruimen en wel de dingen in orde brengt, om een fundament te krijgen in je leven voor dat gehoorzaam navolgen van Jezus?
En hoe waardevol worden dan mensen die zichzelf gaan verloochenen en niet meer hun begeerten volgen, maar wat Gods Geest in hen bewerkt?

Iemand die de zonde heeft overwonnen en Gods wil heeft gedaan, zal opstaan.

Wie op zullen staan. Mensen die met Christus gekruisigd zijn en Hem volgen in zijn voetsporen ondanks alle weerstand tegen Gods wil in hen, die zijn in Gods ogen zo kostbaar, dat zij niet in de dood zullen blijven: Iemand die de zonde heeft overwonnen en Gods wil heeft gedaan, zal opstaan. Dat kun je nalezen in: Romeinen 2:6-7.

 

Verkort je genadetijd niet eigenhandig

De tijd die wij hier in ons lichaam mogen doorbrengen wordt wel ‘genadetijd’ genoemd. God heeft ons die tijd gegeven opdat wij daarin zullen rijpen voor de eeuwigheid. Daarom mogen we deze periode niet zelf verkorten. En in Psalm 139:16 staat: In uw boek waren zij alle opgeschreven, de dagen die geformeerd zouden worden, toen nog geen daarvan bestond. Daaraan moeten we vasthouden als in uren van beproeving donkere wolken in onze ziel ons het zicht belemmeren! Volgens de Schrift is het ons verboden zelf een einde te maken aan het leven (1 Johannes 3:15b).

Het hoort bij het leven om deze aardse tent weer te verlaten. Maar het is van wezenlijk belang dat de tweede dood, het eeuwige verderf, geen macht over je krijgt.