Elisa: Het onzichtbare leger

Elisa: Het onzichtbare leger

Geschreven door: Frank Myrland | Gepubliceerd: donderdag 8 september 2016

Stel dat je wakker wordt en ontdekt dat je helemaal omringd bent door vijanden. Hoe zou je reageren, denk je? Met angst en wanhoop? Of zou je zien dat je vijanden als niets zijn vergeleken met de macht van onze God?

Elisa, een profeet van God, bevond zich in deze situatie nadat hij het leger van Israël waardevol advies had gegeven. De koning van Syrië besloot Elisa gevangen te nemen en stuurde een leger naar de stad waar de profeet verbleef. In het holst van de nacht omsingelden de soldaten van Syrië de stad.

Toen de knecht van Elisa vroeg in de ochtend wakker werd om aan zijn dagelijkse routine te beginnen (’s morgens opstond en naar buiten ging), zag hij zich omringd door het leger van de Syriërs. In paniek riep hij naar zijn meester: “Wat moeten wij doen?”

Wij hebben niet zo snel te maken met een fysiek leger dat ons te pakken wil nemen, zoals Elisa, maar wij hebben vijanden in de vorm van geestelijke machten die komen om ons te verleiden met onreinheid, wereldse lusten en moedeloosheid. “Want wij hebben niet te worstelen tegen bloed en vlees, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers dezer duisternis, tegen de boze geesten in de hemelse gewesten.” (Efeze 6:12)

Als we merken dat deze geestelijke vijanden komen om ons te verleiden om dingen te doen  waarvan we in ons hart weten dat het tegen Gods wil is, hoe reageren we dan? Zijn we dan overweldigd en bang, zoals de knecht van Elisa?

“Vrees niet!”

Voor Elisa was het een duidelijke keuze, hij antwoordde zijn knecht eenvoudig en vol van geloof: “Vrees niet, want zij, die bij ons zijn, zijn talrijker dan zij, die bij hen zijn.” (2 Kon. 6:16) Dit antwoord zal voor de knecht moeilijk zijn geweest om te accepteren, als hij die muur van vijanden met hun speren en schilden zag. De knecht zag absoluut niemand die bereid was te vechten aan hun zijde.

“Vrees niet, want zij, die bij ons zijn, zijn talrijker dan zij, die bij hen zijn.”

Maar Elisa zag de situatie heel anders. Ter wille van zijn knecht bad hij tot de Here: “Here, open toch zijn ogen, opdat hij zie!” (2 Kon. 6:17) Plotseling kon de knecht zien, met dezelfde verlichte ogen als Elisa. De heuvels rond de stad waren helemaal niet leeg… een machtig leger van vurige paarden en wagens stond gereed, gezonden door de Here, om Zijn profeet te beschermen!

De Syriërs kwamen dichter naar de stad toe,  zonder te weten dat ze zwaar in de minderheid waren. Elisa sprak nogmaals tot God, en hij vroeg: “Sla dit volk toch met blindheid.” Er brak chaos uit in de Syrische gelederen toen het hele leger plotseling blind werd.

In een paar tellen werd het ogenschijnlijk onoverwinnelijke leger gereduceerd tot niets, door het geloof van Elisa!

De hedendaagse strijd

Het leger van geestelijke machten waar wij nu tegen te strijden hebben, is even gevaarlijk als het fysieke leger dat Elisa omsingeld had. Wij kunnen ons snel overweldigd voelen, als we alleen het ontzettend grote aantal vijanden zien, zonder te beseffen dat er machten zijn die bereid zijn aan onze zijde te strijden, net zoals er vurige paarden en wagens verschenen voor Elisa, als we het geloof hebben dat te vragen.

Er zijn machten, die bereid zijn te strijden aan onze zijde, als we het geloof hebben dat te vragen.

Satan wil dat we ons alleen voelen. Hij wil dat we ons voelen alsof we te maken hebben met een totale overmacht. Hij wil dat we denken dat we alleen op onze eigen kracht kunnen vertrouwen. Al deze gedachten zijn bedrog. In werkelijkheid zijn de machten van deze wereld niets vergeleken met de macht die we kunnen krijgen door de Heilige Geest. Als we bereid zijn te leven in een geest van geloof, kunnen we onze vijanden zien zoals ze zijn, en hen doden met God aan onze zijde.

“Vrees niet, want Ik ben met u;
zie niet angstig rond, want Ik ben uw God.
Ik sterk u, ook help ik u,
ook ondersteun Ik u met mijn heilrijke rechterhand.” 
(Jesaja 41:10)

Waar vertrouw ik op?

De knecht van Elisa vertrouwde alleen op wat hij kon zien en begrijpen, en daarom was hij meteen ontmoedigd. Hij zag dat het obstakel voor hun te groot was voor een mens om te overwinnen. In zijn poging zijn menselijke problemen op te lossen met zijn menselijke verstand, was hij blind voor de geestelijke strijd. Hij vergat dat de levende God aan zijn kant stond.

Waar vertrouwen wij op? Als we een vijand tegenkomen in onze dagelijkse situaties, reageren we dan zoals Elisa, of zoals zijn knecht?

Als we in dit eenvoudige geloof leven, zijn alle hemelse machten aan onze zijde!