Een ontmoeting met de God van wonderen

Een ontmoeting met de God van wonderen

Geschreven door: Remus Alixandrache | Plaats: Tønsberg, Noorwegen | Gepubliceerd: donderdag 15 april 2010

Remus Costel Alixandrache groeide op in een weeshuis achter het IJzeren Gordijn in Roemenië. In deze zware tijd in het weeshuis maakte hij tucht, straf en honger mee. Er was niemand die voor hem zorgde. Maar toen kwam hij in aanraking met de God van wonderen.

Zielig en hulpeloos sta ik daar: ik lijd honger, en mis warmte en zorgzaamheid. Ik word geslagen door degenen die groter zijn dan ik. Als iemand uit de klas zijn huiswerk niet heeft gemaakt, wordt iedereen gestraft door een klap met de stok of niemand krijgt de volgende maaltijd eten. Iedere dag sta ik vroeg op om de dag te beginnen in een klaslokaal waar iedereen naar een foto van de dictator van het land moet staan kijken en hem moet aanbidden met een lied.

De grootste problemen in het weeshuis waren dat ik werd geslagen en gepest en dat ik honger moest lijden. Tot mijn negende jaar woonde ik bij mijn grootouders. Zij leerden mij het Onze Vader. Dat heb ik nooit vergeten.

Op een avond in het weeshuis toen we in bed lagen, voelde ik de behoefte om dit gebed te bidden. Ik deed het, en de volgende dag gebeurde er een wonder. Iemand van de keuken werd mijn vriend, en vanaf die dag zorgde hij ervoor dat ik eten kreeg als ik daarom vroeg. Dat was het eerste wonder dat ik meemaakte.

Misschien weet je wel hoe naar het is om gepest te worden, of misschien ken je iemand die daar het mikpunt van is. Ik werd ook zonder reden gepest en geslagen. Op een dag kreeg ik het idee om nog eens tot God te bidden. Dat deed ik, en opnieuw gebeurde er een wonder: één van de grote jongens uit het gezelschap, eentje die heel sterk was, werd op wonderbaarlijke wijze mijn vriend. Vanaf dat moment werd ik niet meer door andere kinderen geslagen. God hoort mijn gebeden, dacht ik. Dat gaf mij een gevoel van veiligheid.

Op een dag werkte ik bij een boer; ik was toen ongeveer 14 jaar oud. Plotseling begon het flink te regenen. In de regen kon ik mijn werk niet afmaken. Toen keek ik naar boven en zei: “Als U God bent en echt bestaat, kunt U de regen laten stoppen, en dan zal ik U dienen.” En ondanks dat het bewolkt was, stopte het meteen met regenen! Maar dat niet alleen, de wolken verdwenen en de zon begon weer te schijnen, zodat ik mijn werk kon afmaken. Na deze gebeurtenis bekeerde ik mij met heel mijn hart tot God.

Ik beleefde van binnen een enorme opwekking, en ik ging iedere avond naar bijeenkomsten. Daardoor had ik niet zoveel tijd om huiswerk te maken. Dat was niet zo slim, maar ik dacht toen dat dit het juiste was voor mij. Op een gegeven moment was er nog maar één dag te gaan voor het examen. Ik moest op één avond tien omvangrijke thema’s leren, wat onmogelijk was. Toen schreef ik de namen van de tien onderwerpen elk op een briefje en vouwde ze in elkaar. Ik knielde en vroeg God of Hij mij wilde laten zien welk thema gebruikt zou worden in het examen. Vervolgens trok ik zonder aarzelen een briefje en leerde dat thema uit mijn hoofd. Toen ik de volgende dag de klas binnen kwam, begon ik te stralen toen ik op het bord zag dat de toets precies over het thema ging dat ik had geleerd.

Toeval, denk je misschien. Zo kun je het noemen als je wilt. Maar als het keer op keer gebeurt, precies wanneer je dat het meest nodig hebt, dan kan ik je wel vertellen dat we met een God van wonderen te maken hebben. Hij bestaat echt. Wij zijn naar Zijn beeld geschapen, wij zijn Zijn schepping, en juist daarom wil Hij contact met ons hebben. Hij volgt de hele dag met ons mee.

In de tijd die volgde na deze gebeurtenissen heb ik wonderen van binnen meegemaakt; een vrede en blijdschap die de wereld met al haar glans mij niet kan geven.
Ik kwam op wonderbaarlijke wijze in contact met Brunstad Christian Church toen ik 19 jaar oud was, en ik kreeg hulp voor verdere ontwikkeling in mijn leven: om Jezus in Zijn voetsporen te volgen. Ik ervaar Zijn wonderen nu in de vorm van hulp en kracht in mijn dagelijkse beproevingen. Jezus is sindsdien voor altijd mijn vriend. Hij bekommert zich om ons en heeft ons liefgehad en zijn leven zonder voorwaarden voor ons gegeven. Eenvoudigweg omdat hij ons zo heeft liefgehad!

“Beproef Mij toch”, zegt God, “en zie…” (Mal. 3:10). Kijk eens om je heen en stel God eens op de proef. Als je teleurgesteld bent in het leven dat je leidt en in je vrienden in deze wereld, kom dan met heel je hart bij Jezus. Dan krijg je werkelijk een gelukkig leven, en niet in het minst echte vrienden waar je broederschap mee kunt hebben. Je zult merken dat God vandaag dezelfde is als vroeger. We leven in een slechte en onveilige wereld. Kun jij je iets voorstellen dat je ziel meer tevreden stelt dan te maken te hebben met de GOD VAN WONDEREN?