Een rondreis in het beloofde land

Een rondreis in het beloofde land

Geschreven door: Caroline Smith | Gepubliceerd: dinsdag 18 oktober 2011

De koffers zijn gepakt en de passen liggen klaar. Het is drie uur in de nacht en we zijn op weg naar de luchthaven Gardermoen. Onze bestemming: Israel – het beloofde land!

Na wel twee jaar sparen en werken kwam eindelijk de vervulling van de droom van 120 jongens en meisjes van de jeugdgroep in Horten van een reis naar Israel.

De busrit naar het Noorden van Israel  brengt bij mij heel wat gedachten teweeg. Ik kijk door het raam naar buiten. Wat ik zie is een droog en eentonig woestijnlandschap dat niet meer doet denken aan de beschrijving uit de Bijbel van ‘het beloofde land’: een land vloeiende van melk en honing! (Ex. 3: 8). Maar is er wel een andere plek  op de wereld waar sporen van belangrijke historische gebeurtenissen zo dicht bij elkaar liggen? Ik kijk naar het voorbijtrekkende landschap en denk erover na hoe dit kleine gebied dat God aan Abraham gaf  het centrum is geweest, en nog is, van de aandacht van de hele wereld.

10 dagen vol belevenissen

Drie bussen, elk met eigen gids, brengen ons kris kras door Israel. Tijdens deze avontuurlijke reis krijgen we van alles te zien, te horen en te ervaren over de vlakte van Armageddon en  Nazareth, mogen we een boottocht maken op het meer van Gennesaret, en net als Abraham in de woestijn overnachten. We gaan zwemmen in de Dode Zee en vooral ook krijgen we te zien al wat Jeruzalem aan historische gebeurtenissen te bieden heeft, wat werkelijk indruk op ons maakt.

 

Het is één ding om die verschillende plaatsen te zien, maar om zo in het land Israel rond te rijden en er aan herinnerd te worden waar Jezus zich heeft bevonden en hoe Hij in de dagelijkse omstandigheden heeft gereageerd, dat maakt dat ik binnen in mij een stevige opwekking krijg om dezelfde liefde voor de mensen om mij heen te hebben als Jezus had. Deze ervaring van betrokkenheid bij Jezus, hoe Hij als mens heeft geleefd, geeft mij ook een grotere dankbaarheid voor wat God voor mij gedaan heeft in mijn omstandigheden.

Zonder twijfel worden er ook banden met eeuwigheidswaarde tussen de jongeren gesmeed in deze tien dagen. De sterkste ervaring die voor ons van de allergrootste betekenis was, kregen we toen we samen op de Olijfberg stonden, met uitzicht op Jeruzalem, Sion en de Hof van Getsemane, en we een geweldig lied zongen uit ons liedboek ‘Wegen van de Heer’ nr. 356:

Met volharding strijd ik de goede strijd,
Mijn kruis draag ik trouw door uw kracht.
Ik ga de weg die door U is ingewijd.
U houdt over mij getrouw de wacht.

Waardig zijt Gij, Jezus,
die ’t zegel breekt met macht!
Met uw bloed hebt Gij uit de wereld mij gekocht;
vorst en priester werd ik door uw kracht’

Toen wij dit lied zongen, bleef denk ik geen enkel oog droog. Denk je in welk leven Jezus heeft geleefd en wat een voorbeeld Hij is! Dat Hij daar echt heeft rondgelopen, als jongere en als volwassene, en verzocht is precies als jij en ik, maar nooit gezondigd heeft. Dat Hij al als 33 jarige de volmaaktheid heeft bereikt.

Dankbaar  

Toen wij daar zo stonden, besefte ik dat ik een geweldige dankbaarheid verschuldigd ben aan God, dat Hij zijn zeer geliefde Zoon naar de aarde heeft gezonden, en aan Jezus dat Hij in deze loop (de strijd tegen het kwade in zijn eigen natuur) tot het einde heeft volhard. Wat hadden wij kunnen beginnen zonder Jezus als onze verlosser en voorloper? Hij kent onze omstandigheden, en meer dan graag wil Hij ons daarin helpen.

Ik begon me er toen op te verheugen weer thuis te komen. Ik verheugde me erop in het leven van alledag een zegevierend opstandingsleven te leiden, zodat ik een betere vrouw zal zijn voor mijn man, een betere moeder voor mijn twee kinderen, een betere vriend, betere collega en een betere buur. Ja ik verheugde mij erop doelbewust te werken aan een leven waarvoor Jezus zich op de dag dat wij Hem zullen weerzien niet zal schamen!