Warmte als gereedschap

Warmte als gereedschap

Geschreven door: Helen Baltzersen | Gepubliceerd: donderdag 11 oktober 2012

Frustratie en irritatie op de werkvloer zijn niet ongewoon, maar de situatie kan op verschillende manieren worden aangepakt.

“Hoe is het mogelijk!? Is het zo moeilijk om het voor elkaar  te krijgen! Pak jezelf aan en doe wat!”
Ik had het nog net niet gezegd, maar het scheelde maar een haartje. De irritatie en ergernis borrelden in  mij  en waren bijna onmogelijk binnen te houden. Ik had al een tijd geleden met mijn collega afgesproken dat zij wat noodzakelijke apparatuur voor een patiënt zou halen die er op lag te wachten – en nog steeds zat ze te treuzelen  achter de computer!

Plotseling werd ik getroffen door een gedachte – een beeld: Er zijn twee manier om door ijs heen te komen. Je kunt er doorheen hakken of het met warmte laten smelten.

Ik draaide op mijn stoel. Dat was hier toch niet op zijn plaats! Ik stond  volledig in mijn recht om haar te vertellen dat het nu echt genoeg was! Ik voelde de hak- woorden opborrelen. Maar toen zag ik een ijsvlakte waar iemand zich doorheen had gehakt. Ik kon zien dat het ijs vol “wonden”was, splinters en gekartelde randen, en bestrooid met stukken ijs. Zou mijn collega het ook zo voelen als ik “er op los hakte” met al mijn, overigens goede, argumenten  dat de grens bereikt was?

Er zijn twee manier om door ijs heen te komen. Je kunt er  doorheen hakken of het met warmte laten smelten.

Ik bedacht mij toch nog een keer. Ik zag voor mij hoe de ijsvlakte er uit zou zien als iemand er doorheen was gegaan met behulp van warmte: een glad oppervlak zonder lelijke randen of stukken ijs er op. Hmm, zou dat de extra tijd waard zijn?

Misschien was mijn verzoek niet duidelijk genoeg geweest? En wat gedaan moest worden was echt niet van levensbelang. Zou de warmte-methode misschien toch nuttiger zijn, zowel voor mijn collega, de patiënt en vooral voor mijzelf? Maar hoe? Ik dacht na. Het was niet zo makkelijk om mijn gedachten in tegengestelde richting te krijgen. Hoe ik mijn collega zou kunnen helpen in plaats van het tegenovergestelde?

Ik besloot om het zo letterlijk als ik kon uit te voeren, en haalde een kop warme koffie, waarmee ik naar haar toe ging. “Gaat het goed?” vroeg ik zo natuurlijk als ik kon. “O, dank je! Ja hoor, oef, neem me niet kwalijk dat ik nog niet gedaan heb wat je mij vroeg, maar ik moest eerst een paar bloedproeven nakijken en nog wat anders. Dank je wel voor je aandacht en je geduld! Altijd fijn om met jou samen te werken”. Het ijs was gebroken. Niet in het minst bij mijzelf.

“Ten slotte, weest allen eensgezind, medelijdend, hebt de broeders lief, weest barmhartig en ootmoedig, en vergeldt geen kwaad met kwaad of laster met laster, maar zegent integendeel, wijl gij hiertoe geroepen zijt, dat gij zegen zoudt beërven. Want:wie het leven wil liefhebbenen goede dagen zien,weerhoude zijn tong van het kwade,en zijn lippen van bedrog te spreken;hij wijke af van het kwade en doe het goede,hij zoeke de vrede en jage die na” 1. Pet. 3:8-11