Op jacht naar het volmaakte leven

Op jacht naar het volmaakte leven

Geschreven door: Dean Kennedy | Plaats: Connecticut, USA | Gepubliceerd: zaterdag 23 oktober 2010

Mike Fenn had alles wat je maar kon wensen: een leuk gezin, een geslaagde carrière op Wall Street en genoeg vrije tijd voor golf. Maar iets zat helemaal mis, en dat wist hij.
‘Ik kon niet geduldig en vriendelijk zijn,’ zegt hij.

Op een mooie zomeravond in de staat Connecticut in de USA zit ik in de woonkamer van een eenvoudig huis. Tegenover me zit een man van 36 jaar, met z’n vrouw en een van zijn 4 kleine kinderen. Terwijl we zitten te praten ervaar ik een sfeer van rust en vrede, ondanks de drukte van de kinderen in de kamer. Ik denk na over de vrede die op dit moment van hem afstraalt. Dat was niet altijd zo ... eigenlijk omgekeerd.

Mike is opgegroeid in een christelijk gezin. Als kind en tiener nam hij deel aan de activiteiten en diensten in de gemeente, maar halverwege zijn tienerjaren koos hij ervoor een andere weg te gaan.

Ik wou van mijn gezin houden, maar merkte dat ik niet geduldig en vriendelijk tegen ze kon zijn. 

Mike was sterk en behendig en vond bevrediging in sport, speciaal golf en basketball. Later, na voltooiing van zijn opleiding aan een college, trouwde hij met Jackie, die hij daar had leren kennen. Hij begon zijn carrière op Wall Street in New York City in dienst van een beleggingsmakelaar. Zijn bekwaamheid leidde ertoe dat hijzelf een succesvol makelaar werd.

‘Ik had zo te zien alles wat je maar kon wensen,’ zegt Mike, ‘een knappe vrouw, twee leuke jongens, een prestigieuze carrière, veel geld, en genoeg tijd voor golf.'

Ondanks dit alles was hij ongelukkig.

‘Ik voelde dat ik zo egoïstisch was, ik kon nergens bevrediging in vinden. Ik wou mijn gezin liefhebben, maar merkte dat ik niet geduldig en vriendelijk tegen ze kon zijn. Ik kon mijn vrouw niet liefhebben of goed voor haar zijn zoals ze verdiende. Ik was zo vol van mezelf en mijn eigen interesses.'

Op een avond, in een bar in de buurt, keek hij eens om zich heen en dacht na over de mensen die daar waren. Hij zag mensen die oppervlakkig en leeg waren en hun innerlijke leegheid probeerden op te vullen door drinken, leeg gepraat en aandacht trekken. Terwijl hij zo naar z’n omgeving keek, trof het hem hoe zinloos deze manier van leven was. Hij ging terugdenken aan wat hij bij zijn ouders had ervaren in zijn kindertijd. Zij hadden minder aardse bezittingen gehad en niet een bijzondere maatschappelijke status, en toch waren ze vol dankbaarheid en vrede. Z’n moeder was nooit ongeduldig of onvriendelijk geweest, en zijn vader was echt en had oprecht zorg voor anderen. Hun leven was verrijkt met echte vrienden.

Mike verliet de bar, diep vertwijfeld over zijn eigen leven. Hij besefte dat hij, als er geen verandering bij hem kwam, tot zijn dood toe zou blijven zitten in deze tredmolen van egoïsme, leegheid en ontevredenheid.

‘Die avond brak er iets in mij. Ik begreep dat mijn problemen kwamen van mijn eigen zonde. Ik zag dat het met mij bergafwaarts ging en ik hield het niet langer uit.'

Die nacht bad Mike innig tot God. Hij vroeg om vergeving en om hulp om nooit meer voor zichzelf te leven. Dat was een heelhartige bekering.

‘Ik begreep dat het nu was: alles of niets,’ zegt Mike. ‘Gods vrede vervulde mijn hart. Een zware last viel van mij af. Het was zoals in Ez. 36:26 staat: Het hart van steen zal Ik uit uw lichaam verwijderen en Ik zal u een hart van vlees geven. Wat vroeger zo schitterend voor mij was, verloor nu zijn glans’. 

Mike is daarna verhuisd, weg van zijn carrière in New York, terug naar zijn woonplaats in Connecticut, waar hij nu werk heeft in de bouw. De drijfkracht in zijn leven is nu om ‘een leven te leven dat past bij een broeder van Jezus, en hulp van God te krijgen in de omstandigheden van het dagelijks leven om geduldig en onzelfzuchtig te worden, en zo te leven dat je een zegen bent voor anderen.'

‘Ik ervaar nu echte vriendschap en gemeenschap ... iets wat ik in mijn vroegere leven niet gekend heb.'

Ik kijk naar hem vanaf de andere kant van de kamer, en stel hem nog een laatste vraag.
‘En heb je er spijt van?’
Een brede glimlach en het eenvoudige antwoord ’nee’ zegt alles.

Hij heeft het geheim gevonden voor een volmaakt leven.

Jezus antwoordde en zei tot haar: Een ieder die van dit water drinkt, zal weer dorst krijgen, maar wie gedronken heeft van het water dat Ik hem zal geven, zal geen dorst krijgen in eeuwigheid, maar het water dat Ik hem zal geven zal in hem worden tot een fontein van water, dat springt ten eeuwigen leven. Joh. 4:3–14.