De leer die vrijmaakt van de zonde

De leer die vrijmaakt van de zonde

Geschreven door: Ruben Ellefsen | Gepubliceerd: vrijdag 20 september 2013

Een leven zonder zonde!? Alle christenen, en ongetwijfeld vele anderen, zijn het er wel over eens dat zonder zonde de wereld een aanmerkelijk betere plaats zou zijn. Maar als het er om gaat een persoonlijke weg te vinden uit onmogelijke situaties, is de eensgezindheid al veel minder. En als er gevraagd wordt of men gelooft dat de weg begaanbaar is, vrees ik dat er nog maar weinigen zijn die de oplossing denken te hebben.

Op een klein eiland, ergens  in één van de Noorse, rotsachtige eilandengroepen, ontmoette ik echter enkele jonge mannen die van dit leven konden getuigen. Ze waren op een bijeenkomst voor jonge mannen, die geleid werd door Brunstad Christian Church.

“Maar Gode zij dank: gij wáárt slaven der zonde, doch gij zijt van harte gehoorzaam geworden aan die vorm van onderricht, die u overgeleverd is; en, vrijgemaakt van de zonde, zijt gij in dienst gekomen van de gerechtigheid.” Rom. 6:17-18

Deze twee eenvoudige verzen, die deze dag tijdens de samenkomsten centraal stonden, brengen dus de gewenste staat “vrijgemaakt van de zonde” in verband met de voorwaarde “gehoorzaam aan de vorm van onderricht”. Maar wat houdt deze vorm van onderricht in?

We krijgen een voorbeeld van de essentie in de leer door vanaf het begin te lezen in hetzelfde hoofdstuk: “…Mogen wij bij de zonde blijven, opdat de genade toeneme? Volstrekt niet! Immers, hoe zullen wij, die der zonde gestorven zijn, daarin nog leven?”  Dus het gaat om “der zonde gestorven zijn”. Dat vinden we terug als we verder lezen in vers 11: “Zo moet het ook voor u vaststaan, dat gij wèl dood zijt voor de zonde, maar levend voor God in Christus Jezus.”

“Dood voor de zonde en levend voor God” als vorm van onderricht – dat klinkt mooi en christelijk, maar hoe is zo’n leven in de praktijk? Ik vroeg drie jonge mannen wat voor verschil dit uitmaakt in hun dagelijkse leven:

William Bernhardsen (32), Bergen, Noorwegen “Dat ik me dood kan achten voor de zonde en levend voor God in het dagelijkse leven betekent alles voor mij. Ik kan bijvoorbeeld in een situatie zijn waarin ik verzocht word tot argwaan naar aanleiding van iets wat gezegd wordt. Dat wat in me opkomt, wil mij ervan weerhouden om te leven zoals God wil, wat immers mijn grootste verlangen is. Daarom pak ik deze slechte neiging tot argwaan aan, die in mijn natuur ligt, en ik haat het. Dus in plaats van de verzoeking zich te laten ontwikkelen tot gedachten, woorden of handelen, acht ik mij veeleer dood voor de zonde. Dus acht ik mij levend voor God door hem te bidden om de geest van wijsheid en van openbaring, zodat ik kan zien hoe ik kan wandelen in goede werken, die precies daar voor mij klaarliggen (Ef. 2:10). Dan overwin ik de zonde en kan ik zo leven als God het wil. Zo krijg ik gewoon door de situaties waarin ik kom, meer te zien van mijn slechte menselijke natuur. Daardoor maakt God mij geringer in mijn eigen ogen, en er vindt een afbraak plaats van mijn menselijke sterkte; van wat ik “kan en weet”. Maar gelijktijdig gebeurt er iets wonderlijks: ik word geweldig sterk door het geloof in Hem. En er komt vrede, blijdschap en rust in de situatie.”

Kenneth Vedvik (32), Tønsberg
“Het helpt mij in allerlei situaties, op mijn werk, in het gezin, overal. Mij dood te achten voor de zonde is de oplossing als ik merk dat ik aan mijn grenzen kom. Het is bijvoorbeeld gemakkelijk om dingen op een harde manier te zeggen. Dan kan ik mij dood achten voor de zonde door de neiging die in mijn natuur ligt te verloochenen en veeleer levend te zijn voor God door juist goed te zijn en het op een goede manier te zeggen. En overal waar er zoiets te verloochenen is, is er ook een winst te behalen: een onmiddellijke vreugde in het hart; vrede, blijdschap en dankbaarheid voor de situatie, precies zo heeft God het gedaan voor mij.”

Geir Eriksen (30), Eiker
“In het dagelijkse leven betekent deze vorm van onderricht dat ik iets kan doen met de slechte neigingen die in mij opkomen, en dat het leven van Jezus in mij naar voren kan komen in wat ik doe. Bijvoorbeeld aan anderen denken is een goede manier om mij levend voor God te achten. Ik bid voor hen, in de verschillende situaties waarin ze zijn. Dan zie ik ook mijn eigen problemen in de juiste verhouding, en die zijn vaak niet zo groot als ik aanvankelijk dacht..”

Het valt me op dat deze drie zowel geprobeerd als ervaren hebben dat deze weg naar een leven zonder zonde echt werkt. Tegelijk begrijp ik dat het succes of het falen op deze weg afhangt van iemands bereidheid om keuzes te maken die pijn doen en afrekenen met eigen goeddunken, en datje tevens werkelijk Jezus’ uitnodiging aan moet willen nemen in Matt. 19:20 om volmaakt te worden.

“Maar thans, vrijgemaakt van de zonde en in de dienst van God gekomen, hebt gij tot vrucht uw heiliging en als einde het eeuwige leven.” Rom. 6:22

Neem een kijkje in de fotogalerij hieronder en krijg meer indrukken van de dag!