Jeugdconferentie — Amy’s opinie

Jeugdconferentie — Amy’s opinie

Geschreven door: Irene Laing | Plaats: Brunstad, Noorwegen | Gepubliceerd: maandag 23 september 2013

Maak kennis met Amy, die op de internationale jeugdconferentie op Brunstad is geweest: een weekend vol met activiteiten, broederschap en Gods woord.

Amy moet lachen als ik de voice recorder pak, “Ik hou niet van dat ding!!” Het is woensdag 10 juli en de Brunstad.org Media Group is op het eiland Risøya, één uur rijden van Brunstad Conference Center in Vestfold, Noorwegen. De reden: Outdoor Challenge Offshore 2013. Zevenentwintig teams en een grote groep supporters wachten in spanning wie er door zijn naar de tweede ronde.

Teamwork!

Amy Hamren (20) is een ongecompliceerde meid met een gezonde dosis lef en komt uit Urbana, Ohio, USA. Ze is een jaar lang op het ‘church Youth Exchange Program (YEP)’ geweest, en is met 6 anderen gekozen om het “YEP” team te vertegenwoordigen bij de Outdoor Challenge. Amy lijkt niet zo zenuwachtig. Ze straalt enthousiasme uit als ze vertelt over hoe ze 2 maanden samen getraind hebben. “We kennen elkaar goed en de samenwerking is top!”

Het gesprek komt tot een abrupt einde als er een stem door de luidsprekers kraakt. De standen zijn bekend gemaakt en Amy’s team is door!

De strijd is opgelaaid wanneer de twaalf teams van post naar post rennen, waar ze moeilijke uitdagingen aangaan. Voor we het door hebben is de tweede ronde alweer voorbij en na een verbeten strijd eindigt Amy’s team op de negende plaats.

Amy staat nog uit te hijgen als we haar weer tegenkomen. Ze beschrijft de dag in twee woorden: “vermoeiend en teamwork!” Als we haar vragen wat zij voor haar team betekend heeft, zegt ze nog uitpuffend, “ weetikveel… ben ook maar een meisje!” Dan barst ze in lachen uit en zegt, “Nee, dat is te erg – dat gaat tegen alles in wat ik geloof ! Ik denk dat ik de meiden bij elkaar hield en het team rustig heb gehouden.”

Wat God wil dat ik doe

De Outdoor Challenge is slechts de start van een fantastische jeugdconferentie, waar tieners en jonge volwassenen van over de hele wereld naar Brunstad zijn gereisd om Gods woord te horen. Er worden jeugdsamenkomsten gehouden door jonge mensen – voor jonge mensen, en activiteiten en sportwedstrijden met daartussen tijd om bij te praten met je vrienden.

De eerste samenkomst is een krachtige oproep om een heelhartig discipel van Jezus te zijn. De jonge mensen worden vermaand om elke dag op te staan met een verlangen en gezindheid om te horen wat Jezus te zeggen heeft en om elke keer gehoorzaam te zijn aan Zijn stem!

We komen Amy weer tegen als ze uit de overvolle zaal schuifelt en we zoeken onze weg naar de promenade aan de fjord. Ik vraag haar wat ze zich het best herinnert van de samenkomst en ze antwoordt eigenlijk gelijk, “Ze lazen een vers uit Lukas over om je vader en moeder en broer en zus te haten ...” en ik ben nieuwsgierig wat ze daarmee bedoelt. “Dat vers betekent niet dat ik ze haat, maar dat ik mij niet moet laten tegenhouden door hun zelf of hun meningen, maar dat ik eerst en vooral doe wat God wil dat ik doe.”

Amy heeft een jaar gewerkt en geleefd  op Brunstad. Als ik haar vraag te omschrijven hoe het voor haar was, krijgt ze een brok in haar keel en het duurt even voordat ze antwoord kan geven. “Het is niet in woorden uit te drukken”, begint ze. “Om verandering te zien bij je vrienden vanaf het begin tot aan het eind van jaar. En om hier te zijn tijdens de conferenties…de geest is zo sterk hier en Gods woord is zo helder!”

Ik ben benieuwd of ze zin heeft om naar huis te gaan, waarop ze antwoordt: “Nou en of!” Amy zegt dat ze er naar uitziet om tot hulp te zijn voor haar broers en zussen; om iemand te zijn die iets te geven heeft. “Ik wil dat ze iemand zien die niet heen weer geslingerd wordt door anderen, iemand die een vast fundament heeft. Ik wil niet dat ze iemand zien die het ene zegt en het andere doet, maar iemand die betrouwbaar is!”

Rinkelend bestek

Het is maandag, bijna middernacht, en alles van de jeugdconferentie wordt weer opgeruimd. We willen Amy nog een laatste keer spreken. We volgen het geluid van rinkelend bestek en vinden haar terwijl zij vorken en messen aan het sorteren is in de afwaskeuken beneden het conferentiecentrum. “Borden komen hier echt overal vandaan en wij hebben het privilege om ze af te wassen!” vertelt ze met een glimlach. “Het is een behoorlijke klus, maar wel een leuke!” Tijdens grote evenementen zoals een conferentie, is er een hoop werk wat achter de schermen plaatsvindt, en Amy heeft een aantal nachtdiensten gehad in de afwaskeuken. “Het is geen moeilijk werk, maar af en toe een blikje energiedrank is echt wel nodig!” zegt ze.

Amy zegt dat ze dankbaar is voor alles wat ze heeft beleefd tijdens de jeugdconferentie. Zowel deel uit te maken van de Outdoor Challenge, als het kijken naar haar vrienden in het volleybal toernooi, en de krachtige bidstonden ‘s avonds.

Over een paar weken gaat ze weer terug naar Urbana, Ohio, USA, waar ze van plan is om de laatste twee jaar van de verpleegster opleiding af te maken.