Zonsondergang over het gebied waar Ian Sigurd de laatste maanden van zijn leven woonde.
Zonsondergang over het gebied waar Ian Sigurd de laatste maanden van zijn leven woonde.

Ian Sigurd Carballo – De hemel was zijn thuis

Geschreven door: Simon Halvorsen | Gepubliceerd: woensdag 2 maart 2011

Aan Ian Sigurd, 18 jaar oud, was al tijdens zijn leven te merken dat zijn thuis bij God in de hemel was. Zijn leven straalde van hemels geluk en blijdschap.

28 december 2010 waren enkele jongeren van Argentinië aan het zwemmen in een baai in de buurt van de stad San Carlos de Bariloche, dichtbij de grens met Chili. Een van hen was de Ian Sigurd Carballo. Onverwachts stak er in de loop van de middag een zware wind op met grote golven.

De zwemmers konden maar nauwelijks terugkomen naar het strand. Helaas was Ian Sigurd niet onder hen. Weer en wind hadden hem meegenomen naar zijn ware thuis – naar de hemel.


Gods leiding

Ian Sigurd was de zoon van Noemi en Ruben Carballos uit Buenos Aires. In deze reusachtige wereldstad is het gezin Carballo lange tijd het enige geweest dat bij Brunstad Christian Church hoorde.
In 1992 waren twee Noorse zendelingen van Brunstad Christian Church op doorreis in Buenos Aires. Noemi en Ruben kwamen naar het vliegveld om enkele uren met hen te kunnen samenzijn. Maar als gevolg van een technische fout had uitgerekend het vliegtuig waarmee zij zouden vliegen, vertraging tot de volgende dag. Op die manier, namelijk doordat God het zo had geleid, kon in een hotelkamer de eerste conferentie in Buenos Aires plaatsvinden. In die tijd was Noemi zwanger van Ian Sigurd.

Belangrijke tijd in Paso Flores

In zijn kinder- en jeugdtijd is Ian Sigurd vaak met zijn gezin van Buenos Aires meegereisd naar de conferenties van BCC. Die werden gehouden in Paso Flores, vlakbij de stad San Carlos de Bariloche bij de Chileense grens. In deze jaren was er bij Ian Sigurd een duidelijke ontwikkeling merkbaar: hij groeide in al het goede. Hij werd een blije en gelukkige jongen. Een die graag iets goeds deed voor een ander, met name voor kinderen. Een die zijn leven ervoor inzette dat anderen het goed konden hebben.

De tijd in Paso Flores werd de belangrijkste – en ook de laatste – in het leven van Ian Sigurd.

Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig.

Ian Sigurd heeft dit in zijn zo heel korte leven begrepen. Hij heeft naar het onzichtbare en eeuwige gezocht, en het gevonden.

Een indrukwekkend leven

Op de conferentie in Paso Flores in februari 2011 is een herinneringssamenkomst gehouden. Daar kwamen veel vrienden uit heel Zuid-Amerika.

‘Wij als ouders krijgen kinderen van God te leen. De kinderen zijn van de hemel. Ian Sigurd mocht naar huis.’ Met deze woorden troostte Sverre Riksfjord zijn ouders en zijn broers en zussen bij het graf. Hij had Ian Sigurd nog als baby in zijn armen gehad bij het opdragen. Het is een indrukwekkend leven geworden.

In de herinneringssamenkomst getuigden vele aanwezigen dat zij ook het onzichtbare wilden zoeken en het goede doen net als Ian Sigurd. Degenen die ervoor kiezen in de gelegenheden van alledag kwaad met goed te vergelden, krijgen een eeuwig thuis net als Ian Sigurd: de hemel.