Wat betekent het om de Here te vrezen?

Gepubliceerd: 25. september 2013

“Daar wij dan weten hoezeer de Here te vrezen is...” 2 Kor 5:11. Daarover spreekt Jan-Hein Staal in deze video. “Wat is dat, de Here vrezen? Of met een ander woord: wat is godsvrucht?”

Er is Iemand die alle wijsheid heeft, Iemand die alle macht heeft. Hij kent ons door en door. En Hij heeft zijn Zoon gegeven om een weg te banen naar leven en vrede. Hij heeft een plan om een gemeente te vormen zonder vlek of rimpel, waar de leden samen voor elkaar zorgen.

Zo Iemand is er! En jij en ik moeten ons leven inrichten naar Hem! Als we dit begrijpen, dan doet dit iets met onze instelling. Dat heeft niets met bang zijn te maken, maar we houden zóveel van die Vader. We begrijpen zo goed dat Hij alle wijsheid heeft, en dat Hij ons elke nieuwe dag een dag wil geven die zo rijk mogelijk is!

“Ik houd zoveel van Hem, en ik geloof zoveel in wat Hij wil doen in mijn leven, dat ik voorzichtig word. Ik moet zijn bedoeling met mijn leven niet missen.” Jan-Hein Staal haalt een lied aan van J.O. Smith waarin ons leven hier op aarde wordt vergeleken met het varen op de levenszee naar ons hemelse thuis. We kunnen begrijpen dat er dan allerlei gevaren zijn, zoals stoorzenders, storm en mist. Een enorme mist is bijvoorbeeld ons menselijke, onverlichte verstand en onze eigen gevoelens; wij weten niet wat goed voor ons is! Wij kunnen niet bepalen hoe ons leven zo rijk mogelijk wordt. Dan beseffen we dat we een Loods nodig hebben, we hebben een kompas nodig, zodat het goed gaat met ons bootje, ook in ruw weer. “Here, ik ben bang dat ik buiten uw wil omga, want dan neem ik risico’s die ik niet kan overzien. Geef in genade uw Woord!” Dát is godsvrucht.

Ik vaar al zeilend

Hieronder enkele coupletten uit het lied dat Jan-Hein Staal aanhaalt in zijn toespraak:

Ik vaar al zeilend, sturend en peilend
naar Sions berg, de hemelse kust.
’k Weet van geen wijken, ’k zal het bereiken;
al komt er strijd, ik koers heel bewust.
Dikwijls gaan zee en stormen tekeer,
wordt onze moed beproefd door het weer,
maar door ’t laveren en ’t manoeuvreren
werkt de wind mee, tot Gods eer!

Mist maakt het varen vol van gevaren,
slechts het geloof loodst veilig ons schip.
Met open oren aanwijzing horen;
daarmee ontwijkt men branding en klip.
’t Gaat nu naar Sion op volle kracht;
Gods stem geleidt ons bij dag en nacht.
In ’t ruim beneden vaart veilig mede
Gods eigen kudde als vracht.

Sion wordt zichtbaar; dat sterkt ons merkbaar;
wég de vermoeidheid, hoop drijft ons voort.
De vlag gehesen, God zij geprezen!
Haast zijn we thuis, de loods komt aan boord.
Abraham, Izak groeten verblijd.
Maaltijd met Jakob, heerlijke tijd.
Niemand kan keren ’t werk van de Here;
Jezus omarmt ons verblijd.

Nu zijn wij boven, laten wij loven
Jezus, de grootste loods die er is,
die ons bewaarde, ons leven spaarde
in storm en weerstand en duisternis!
Ginds klinkt de lofzang: Jezus is Heer!
Hij was de held hier, maar daar nog meer.
Door zijn beschikking nu de verkwikking:
Sion bereikt! Prijs de Heer!

Johan O. Smith
Wegen van de Heer 108
© Copyright Stiftelsen Skjulte Skatters Forlag