De-chrystianizacja wśród chrześcijan

De-chrystianizacja wśród chrześcijan

Napisane przez: Arild Tombre | Opublikowane: 17 stycznia 2017

Kiedy obserwujemy społeczeństwo, w którym żyjemy, widzimy zanikanie chrześcijaństwa w coraz szybszym tempie. Najsmutniejsze jest jednak to, że dechrystianizacja postępuje w takim stopniu, że większość chrześcijan nie ma już żadnej mocy, by promieniować w społeczeństwie.

Jezus przyrównał swoich uczniów do światłości świata i soli ziemi. Kiedy światło i sól utracą swoją moc, chrześcijanie staną się łupem zeświecczenia, w wyniku postępującej de-chrystianizacji.

Zanikanie autorytetu Pisma Świętego

Reformatorzy w swoim czasie nawoływali: Sola Scriptura (co znaczy: „Wyłącznie Pismo Święte”), ale kościoły, które dzisiaj twierdzą, że są spadkobiercami reformatorów, stały się niewierne Słowu Bożemu. Biblia zwana jest Pismem Świętym, ale dla dzisiejszego chrześcijanina nie jest już żadnym autorytetem.

„Przebaczenie grzechów” przemieniono na „przyzwolenie na grzeszenie”.

Nowoczesna teologia jest pionierem w tym procesie de-chrystianizacji i odbiera autorytet Pismu Świętemu. Rządzi duch czasu, a rezultatem tego jest coraz większe zeświecczenie codziennego życia chrześcijan. „Przebaczenie grzechów” przemieniono na „przyzwolenie na grzeszenie”, a uzasadnienie wykonanego grzechu stało się prawie „usprawiedliwieniem grzechu”.

Posłuszeństwo wiary

Apostoł Paweł pisze w Liście do Rzymian, w pierwszym rozdziale, o swojej służbie apostolskiej, której zamiarem było przywieść do posłuszeństwa wiary wszystkie narody (List do Rzymian 1,5). Ten list Apostoł Paweł kończy, mówiąc także o „posłuszeństwie wiary”. W dzisiejszych czasach zwiastowanie w kościołach i domach modlitwy jest w niepokojącym stopniu dalekie od zwiastowania pierwszych apostołów. Nie zwiastuje się już „przymierza ucznia” ani „posłuszeństwa wiary”. Tylko ci, którzy są posłuszni prawdzie, mogą wierzyć i tylko uczniowie (ci, którzy się uczą) doświadczają tego, co Apostoł Paweł pisze: „Abyśmy, będąc szczerymi w miłości, wzrastali pod każdym względem w niego, który jest Głową, w Chrystusa” (List do Efezjan 4,15)..

Poselstwo dla młodzieży?

Duchowni i przełożeni w różnych kościołach i ugrupowaniach boją się, że utracą młodzież, więc duch czasu panuje w pełni. Lecz my z długiego doświadczenia wiemy, że właśnie posłuszeństwo wiary pociąga młode serca uczniów. Słowo o krzyżu jest mocą Bożą, pisze Apostoł Paweł w I Liście do Koryntian 1,17-18. Dlatego też starał się zwiastować ewangelię w taki sposób, żeby krzyż Chrystusowy nie utracił swej mocy. Czytając List do Galacjan 2,20 widzimy dobry przykład tego, w jaki sposób Apostoł Paweł zwiastował Słowo o krzyżu: „Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus”. Kościoły i zgromadzenia, które pomijają Słowo o krzyżu, tracą także młodzież i doświadczają tego, że następne pokolenia są coraz bardziej świeckie i obce jest im życie w Bogu.

Zwiastowanie posłuszeństwa wiary pociąga serca młodych uczniów.

Oby każdy, kto czyta te słowa, wziął sobie do serca napomnienie Apostoła Pawła z Listu do Rzymian 12,2: „A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe”.

To, co jest dobre i to, w czym Pan ma upodobanie oraz to, co doskonałe – uczeń, który ma takie pragnienie i taką modlitwę w sercu, będzie miał właściwy rozwój w duchowym życiu.