Tego, co przeżyli nigdy nie zapomną. Rodzina Floor z Republiki Południowej Afryki po raz pierwszy przybyła z 15. dzieci do Brunstad na konferencję.
Tego, co przeżyli nigdy nie zapomną. Rodzina Floor z Republiki Południowej Afryki po raz pierwszy przybyła z 15. dzieci do Brunstad na konferencję.

Dlaczego nie zainwestować wszystkiego?

Napisane przez: Karen-Birgitte Larsen | Miejsce: Oslo, Norwegia | Opublikowane: 20 sierpnia 2010

12 000 kilometrów. Mówią, że to ich pielgrzymka. Rodzina Floor z Republiki Południowej Afryki przybyła na konferencję do Brunstad po raz pierwszy. Dla nich Brunstad było miejscem na drugiej stronie półkuli, które większość widziało tylko na przekazie satelitarnym.

„Wiem, że to co zobaczyli i słyszeli swoimi oczami i uszami, tego nigdy nie zapomną”, mówi Mark Floor. Markowi spełniło się marzenie, by zabrać swoich 15. dzieci do ośrodka konferencyjnego Brunstad Conference Center, które jest centrum działalności Zboru.

Kosztów podróży Mark nie chce wspominać. Mimo że wyjazd kosztował rodzinę liczącą 17 osób ponad ćwierć miliona koron norweskich, to jest to stosunkowo mała inwestycja w stosunku do tego, co rodzina otrzymała w zamian.
 

„Dlaczego nie zainwestować wszystkiego? Tutaj dzieci moje otrzymują pomoc, by żyć czystym życiem. Cena za wyjazd jest stosunkowo niska w porównaniu do tego, co kosztuje żyć w grzechu”, wyjaśnia Mark, który wie, że ewangelia daje dzieciom szczęście, w którym on sam otrzymał dział w swoim życiu.

Najważniejsze być przykładem

Podczas konferencji w Brunstad, rodzina przeżyła budujące w wierze nabożeństwa, zajęcia dla dzieci i spotkania młodzieżowe. Dzieci mają wspomnienia i przyjaciół na życie.

„To było najlepsze, co w życiu przeżyłem”, mówi Jan Abel w języku migowym, kiedy ojciec zapytał go, jak minął mu czas w Brunstad.

Mimo iż Jan Abel jest głuchoniemy i ma tłumaczone zwiastowanie na język migowy, to przede wszystkim to, co widzi i doświadcza, robi na nim wrażenie.
 

"Największe i najważniejsze, co możemy czynić dla naszych dzieci, to być dobrymi przykładami.”

„Będąc rodzicami, zauważyliśmy, że tym największym i najważniejszym, co możemy uczynić dla naszych dzieci, to być dla nich dobrymi przykładami. Zrozumieliśmy, że wszystko, co Jan Abel widzi i doświadcza, miłość i społeczność, wchodzi prosto do serca”, mówi Mark, który uważa, że tego doświadczają nie tylko głuchonieme dzieci.

 

Jestem członkiem ciała Chrystusowego

Dla Johannesa, który jest najstarszy w rodzinie, przyjechać na konferencję do Norwegii jest czymś szczególnym, mimo że to same zwiastowanie jest w RPA.

„Zbór jest ciałem. Kiedy przyjeżdżam na konferencję, doświadczam, że jestem członkiem ciała Chrystusowego. W domu słucham tego samego poselstwa, lecz móc tutaj przyjechać jest dla mnie bardzo ważne”, mówi 23-latek, który postanowił być wierny w swoim życiu codziennym, jako członek ciała Chrystusowego.

Będąc najstarszym bratem dla 14.młodszego rodzeństwa, Johannes zauważa, że szybko dochodzi do swoich ludzkich granic. Na konferencji jego wiara w doskonałe zwycięstwo nad wszelkim grzechem i nad skłonnościami została wzmocniona.

„Mam odpowiedzialność, by być dobrym przykładem. Łatwo jest wypowiadać raniące słowa do swoich najbliższych, szczególnie rodziny. Kiedy coś się dzieje, to mogę znaleźć coś w swoim życiu, co mogę przezwyciężyć. To nie inni są problemem”, mówi Johannes, który we wczesnym wieku postanowił, by być przykładem dla młodszego rodzeństwa.
 

Powrót do domu, do codzienności

Wszyscy są bardzo zajęci ostatniego wieczoru przed wyjazdem. Za kilka godzin rodzina wraca do codzienności i zimy. Walizki są już spakowane i większość dzieci, które miałoby już dawno spać, siada na łonie starszego rodzeństwa, oglądając zaciekawione, co się wokół nich dzieje.

„Dzieci chcą tutaj wrócić następnego roku, więc w poniedziałek muszę iść do pracy”, śmieje się Mark.

Czy też rodzinie Floor uda się zaoszczędzić na wyjazd do Norwegii na następny rok, czy też będą oglądać przyszłoroczną konferencję sierpniową przez przekaz satelitarny w RPA, tego niewiadomo. Jedno jest pewne, ich serca są wdzięczne, że mogą być częścią zboru i członkami ciała Chrystusowego.